5 września na Wyspie Mausz koło Sulęczyna odbyło się wyjątkowe spotkanie dla kobiet pod hasłem „Umiłowana córka Króla”. Był to czas modlitwy, refleksji, konferencji, warsztatów i budowania kobiecej wspólnoty.
Spotkanie powstało z inicjatywy ks. dra Daniela Krefta, diecezjalnego duszpasterza rodzin, a w jego organizację zaangażowała się wspólnota Płomień Wiary i Miłości, działająca przy parafii w Nakli. Już samo miejsce sprzyjało wyciszeniu i zatrzymaniu się na chwilę w codziennym zabieganiu. Kobiety mogły oderwać się od swoich obowiązków, trosk i odpowiedzialności, aby na nowo spojrzeć na siebie – nie przez pryzmat tego, co muszą zrobić, ile powinny udźwignąć i jak wiele ról pełnią każdego dnia, ale przez pryzmat tego, kim są w oczach Boga.
Pierwszą z konferencji poprowadził ks. dr Daniel Kreft, podejmując temat kobiety w Biblii. Przywołując różne biblijne postacie kobiet, pokazywał ich różnorodność, siłę, wrażliwość, odwagę, wierność i zmagania. Kobiety obecne na kartach Pisma Świętego nie były idealnymi bohaterkami pozbawionymi słabości. Były kobietami z krwi i kości – kochały, cierpiały, podejmowały trudne decyzje, upadały i powstawały. A jednak Bóg właśnie przez ich życie realizował swoje plany. Ta konferencja przypomniała, że Bóg nie patrzy na kobietę przez pryzmat jej niedoskonałości, lecz dostrzega jej godność, piękno i powołanie. Biblijne kobiety stały się dla uczestniczek spotkania lustrem, w którym można było zobaczyć własne życie, pytania, tęsknoty i relację z Bogiem.
Kolejną prelegentką była Małgorzata Kornacka – psycholog, psychoterapeutka i autorka książek podejmujących tematykę kobiecości, relacji i życia w świetle wartości chrześcijańskich. Jej konferencje i warsztaty pozwoliły spojrzeć na kobiecość z jeszcze innej perspektywy – poprzez połączenie wiedzy psychologicznej, doświadczenia oraz światła Ewangelii. Jej słowa pomagały uczestniczkom głębiej zrozumieć, że kobiecość nie jest jedynie rolą społeczną czy zbiorem cech charakteru. Jest darem i powołaniem, które ma swoje źródło w Bogu. Wiele z wypowiedzianych słów skłaniało do osobistej refleksji: kim jestem, skąd czerpię swoją wartość, komu pozwalam mówić o sobie i na czym buduję swoją tożsamość?
Szczególnym momentem był również udział Jakuba Kornackiego, aktora i męża Małgorzaty. W przygotowanej niespodziance przedstawił piękny recital oparty na słowach i treściach związanych z konferencjami swojej żony. Było w tym wiele emocji, piękna i wzruszenia. Sztuka stała się niejako kolejnym językiem, przez który można było usłyszeć prawdę o kobiecym sercu. Pomiędzy kolejnymi blokami tematycznymi i warsztatami odbyły się również warsztaty tworzenia wianków, które stały się symbolicznym znakiem całego spotkania. Wianek – niczym korona – przypominał uczestniczkom, że każda kobieta jest umiłowaną córką Króla, a jej królewska godność nie wynika z sukcesów, wyglądu czy opinii innych ludzi. Jej źródłem jest przynależność do Boga. Całe wydarzenie było również czasem spotkania kobiet – rozmowy, wzajemnego wsparcia, uśmiechu i dzielenia się doświadczeniem.
Przy wspólnym stole można było nie tylko spożyć posiłek, ale także po prostu być razem. W świecie, w którym tak łatwo poczuć się samotną, takie chwile kobiecej wspólnoty mają szczególną wartość.
Zwieńczeniem tego wyjątkowego dnia była Eucharystia sprawowana w intencji zgromadzonych kobiet, której głównym celebransem był bp Wiesław Szlachetka, delegat Konferencji Episkopatu Polski do spraw kobiet. Msza Święta odbyła się w pobliskim kościele, przylegającym do tego pięknego miejsca, dzięki czemu cały dzień znalazł swoje naturalne i duchowe dopełnienie przy stole Eucharystycznym. To właśnie przy stole Eucharystycznym wszystkie wcześniejsze słowa, konferencje, refleksje i doświadczenia mogły znaleźć swoje najgłębsze źródło i dopełnienie – w spotkaniu z Chrystusem.
Ten dzień pozostawił w uczestniczkach wiele dobra. Był czasem zatrzymania, ale także duchowego umocnienia. Wiele kobiet mogło spojrzeć na swoje życie z nową nadzieją i jeszcze głębiej odkryć, że ich wartość nie zależy od tego, czy zawsze są silne, doskonałe i radzą sobie ze wszystkim. „Umiłowana córka Króla” to nie był jedynie tytuł spotkania. Stał się przesłaniem, które można było zabrać ze sobą do domu. Bo każda kobieta – niezależnie od wieku, historii życia, sukcesów, ran i codziennych zmagań – potrzebuje czasem usłyszeć, że jest ważna, kochana i bezcenna. Potrzebuje przypomnienia, że jest córką Króla. I właśnie z takim przesłaniem kobiety opuszczały Wyspę Mausz – bogatsze o nowe doświadczenia, wzruszenia, refleksje i spotkania. Wiele z nich mówiło o wdzięczności i radości, podkreślając, że konferencje i warsztaty pozwoliły im głębiej spojrzeć na własne powołanie, kobiecość i relację z Bogiem. Był to dzień, który nie kończył się wraz z ostatnią konferencją. To, co najważniejsze, miało dopiero rozpocząć się w sercach kobiet – w ich domach, rodzinach, relacjach i codzienności. Bo kiedy kobieta odkrywa na nowo swoją wartość w Bogu, inaczej patrzy na siebie. A kiedy zaczyna żyć świadomością, że jest umiłowaną córką Króla, może z większą odwagą i pokojem wejść w swoje powołanie i posłanie. To był piękny dzień. Dzień kobiet, które przypomniały sobie, kim są.
